vv Delfstrahuizen

3 - 4LSC F2 - EBC/Delfstrahuizen F1

F1 wint moeizaam en pakt de koppositie

Aangezien Balk F1 eerder deze week met 2-0 had verloren in Lemmer van CVVO F1, konden de stoere kereltjes van F1 de koppositie overnemen, maar dan moest er minimaal gelijk maar het liefst gewonnen worden van de ploeg uit Sneek LSC F2. Op papier heeft LSC de minste resultaten gehaald, maar dat geeft nog geen garantie om de overwinning met 2 vingers in je neus te behalen.

In tegendeel zelfs want binnen 10 minuten stond F1 met 2-0 achter. De spanning en zenuwen sloegen toch door bij de spelers, leider en de ouders... Ook de harde westenwind over de nostalgische sportvelden van LSC bood behoorlijk wat weerstand, waardoor Delfstrahuizen F1 moeite had de bal naar voren te krijgen. Als dan ook de veters tijdens het voetballen los zitten, eerst Dave, dan Nick en dan Eize, dan roep je de problemen op je af. Gelukkig kantelde de wedstrijd en op initiatief van de sterk spelende Nick. Nick gaf de rest van het team hoop door een hard schot in de goal van LSC te krijgen, zo hard dat de bal direct uit de doel vloog, waardoor de toeschouwers het idee hadden dat de bal op de paal was beland. Na deze 2-1 score nam de druk af en begon Delfstrahuizen goed in het spel te komen. De 2-2 vlak voor rust gaf de burger moed, om de tweede helft orde op zaken te stellen. In de kleedkamer ontstond een ontspannen sfeer, door alvast een voorschot te nemen op de kampioenswedstrijd Ajax - Twente (lees 15 mei), door het "hand-in-hand-en-kameraden" lied te zingen. Overigens werd dit niet door alle kleedkamergasten gewaardeerd.

De tweede helft met wind mee waren de rollen omgedraaid. Het derde doelpunt werd door Eize, na het nemen van de vrije trap, mooi in het doel geschoten. Het vierde doelpunt kwam vanaf de rechterkant. Sven kreeg de bal aangespeeld en nam de bal op geheel zijn eigen wijze mee -alhoewel zijn aktie’s en loopvermogen heeft hij niet van een vreemde-. Zoals gezegd vanaf de rechterkant schoot Sven de bal, als voorzet bedoeld, waar Nick een poging deed om de bal uit de lucht te schieten, maar de keeper schrok daar zo van, dat de bal van Sven direct in het doel stuiterde. De stand van 2-4 was hoopgevend voor een uiteindelijk goed resultaat, maar de keeper van LSC pakte behoorlijk wat ballen voor de doellijn. Door diverse mislukte doelpogingen, gloorde ook de hoop bij LSC om nog doelpunten te maken. Door een verdedigingsfout van een "aanvaller" van Delfstrahuizen, kreeg de spits van LSC de kans op een doelpunt. Hij zette zijn schot al ver van het doel in, waardoor de bal over keeper Hendrik heen, het doel in belande. De druk kwam weer op Delfstrahuizen te liggen: stand vasthouden, eventueel scoren en geen tegendoelpunten krijgen. Opvallend in deze fase was dat Robin de spits van LSC geen seconde meer uit het oog verloor. Robin schakelde zo het grootste gevaar uit, de "balletjes-afwachtende-spits". De laatste 3 minuten waren genoeg om de einstand 3-4 op het formulier te krijgen.